January 7, 2013
ANGIE
Araw ng Sabado, hindi ako nakapasok dahil masama ang aking pakiramdam at may kaunting ubo pa, mahigit isang linggo na ang nakakaraan mula ng umuwi si misis ay nakarinig ako ng doorbell. Akala ko ay si Maila pero nabigla ako dahil pagbukas ko ng pinto ay si Angie at maluha-luha. Pinapasok ko siya sa aming sala, hinanap niya si misis pero sabi ko ay umuwi siya dahil nga critical ang kapatid niya. “Ganoon ba, sige pala uuwi na ako” may luha pa rin niyang pagsasalita. Pinigil ko siya dahil baka biglang makakita sa kanyang paglabas at umiiyak. Pinaupo ko siya at ikinuha ng tubig at saka ko iniabot ang facial tissue para pahiran ang luha niya. Lalo siyang napaiyak at pagaralgal na nagsabi... “buti ka pa bro may concern ka sa akin, ang mister ko puro na lang pagkakakitaan at busy masyado sa mga ibang activities.” “Isipin mo na lang bro birthday ko ngayon pero di man lang niya naalala” dagdag pa niya. “Baka naman susurpresahin ka niya mamaya” pag-alo ko namang sinabi sa kanya. “Hindi bro dahil kahit noong isang taon ay hindi rin niya naalala” sagot naman niya na lalong nagpalakas ng pag-iyak niya. Kinabahan tuloy ako baka marinig ng kabilang flat at maeskandalo kaming dalawa.
ROWENA
Tatlong taon si Rowena nang mamatay ang kanyang amang-karpentero nang mahulog sa mataas gusaling ginagawa. Nakakuha naman ang kanyang ina ng 10,000 piso mula sa contractor ng building. Iyon ang ginawang puhunan ng kanyang ina sa ipinag-patayo ng tindahan ng gulay sa palengke ng Balintawak sa lugar mahihirap.
Madalas na kasama siya ng ina sa pagtitinda nito dahil wala naman magbabatay sa kanya. Pero kahit lumaki si Rowena sa hirap, kung bakit nagda-dalagita siyang napaka-ganda. At palibhasa'y di halos ito nasisikatan ng araw, naging maputi ang kutis nito. Pilit siyang iginagapang sa pag-aaral ng kanyang ina. Sa private school Pa siya ipinasok ni Marina, malapit lang sa kanilang tinitirhang bahay.
At nagda-dalagitang napakaganda ni Rowena. Napaka-kinis, at putim-puti. Hustong katatapos lang ng elementary ni Rowena ng muling mag-asawa si Marina kay Nando, isang dating kasa-mahan ng nasira niyang asawa, na isa ring karpentero. Tinanggap naman ni Rowena bilang pangalawang-ama si Nando. Naging Mabait naman ito sa kanya. Naging malambing naman siya rito. Lagi siyang inihahatid nito sa pagpasok sa iskuwelahan, sinusundo siya pag umuulan.
SISTER KONG CHEERLEADER
Mahilig akong manood sa mga sports game. Isa sa mga dahilan ay dahil gustong-gusto kong panoorin ang mga cheerleader. Libog ako sa tuwing makakakita ng mga cheerleader. Kahit anong edad, mapahighschool cheerleader ay tinatamaan ako. Paborito kong titigan ang kanilang mga suso habang tumatalbog-talbog sa pagcheer at laging naghihintay ng kanilang mga sipa para makasilip sa ilalim ng kanilang maiiksing palda.
May isa akong nakababatang kapatid, si Sarah. 4th year high school si Sarah at maganda. Sa loob ng nakaraang dalawang taon ay malaki ang pinagbago ng kanyang katawan. Lumaki ang kanyang mga suso at nawala ang baby fat. Super seksi na ng kapatid ko.
Laking gulat ko na lang ng isang araw na umuwi siya at ibinalitang sumali siya sa kanilang high school cheerleading squad. Naglaro ang isip ko. Naimagine ko na sana ay dito sila sa amin magpractice para mapanood ko ang mga kasquad niya. Naputol ang paglipad ng isip ko ng magsalita si Sarah.
INASWANG KO SI PINSAN

Aswang! Aswang!!! Ito nalang lagi ang mga balitang nasasagap ko sa mga tambayan at tsismisan sa aming nayon. Ewan ko ba kung bakit sa tuwing nalalapit ang November 1, eh palagi nalang may lumabas na balita tungkol sa aswang sa aming lugar. Mula pagkabata ko naririnig ko na ang tsismis na ganyan, ngayon ako'y 19 anyos na ganito pa rin! Aswang, aswang! Eh ni anino nga nung aswang hindi ko pa nakikita!
"Kuya Icko! Kuya Icko!" narinig kong sigaw ni Toni sa akin. Jerico kasi pangalan ko kaya palayaw ko Icko.
"O bakit Toni?" tanong ko sa pinsan ko nang lumapit ako sa kanya. Nagwawalis siya sa bakuran sa harap ng bahay nila ng mapansin akong dumaan.
"Nasagap mo naba yung balita na may aswang na naman daw dito sa atin" tanong sakin ni Toni
January 6, 2013
HIPAG
Kabuwanan na ni esmi, kung kaya't limang buwan pa bago siya manganak ay inihatid ko na siya sa aking mga Biyenan upang makatiyak na may titingin tingin sa aking esmi habang ako ay nasa trabaho. Ang uri kasi ng trabaho ko ay masyadong demanding, kumakain ng malaking oras, minsan itutulog mo na lang kailangan mo pang siputin ang trabaho mo. Mahirap para sa isang nagbubuntis ang hindi mapagtuunan ng atensyon, lalo na't panganay namin ang kanyang iluluwal.
Ng mga panahong iyon ay nasabay naman sa pagkakataong tapos na ang aking ipinapagawang bahay. Bagama't puwede ng lipatan ay napagpasyahan pa din namin ni esmi na pagkapanganak na lamang niya kami lilipat. Gayunpaman, sinimulan ko ng ipaayos ang interior design, bumili din ako ng ilang mga bagong gamit. Tiniyak ko na bagama't ilang buwan pa bago kami lumipat ay maayos na dapat ang lahat, mula kusina hanggang, sala, pati mga bedroom at yong pinakamamahal kong computer - aking kaulayaw sa panahong hindi puwedeng bumisita ng aking burat sa puke ni esmi.
Ng mga panahong iyon ay nasabay naman sa pagkakataong tapos na ang aking ipinapagawang bahay. Bagama't puwede ng lipatan ay napagpasyahan pa din namin ni esmi na pagkapanganak na lamang niya kami lilipat. Gayunpaman, sinimulan ko ng ipaayos ang interior design, bumili din ako ng ilang mga bagong gamit. Tiniyak ko na bagama't ilang buwan pa bago kami lumipat ay maayos na dapat ang lahat, mula kusina hanggang, sala, pati mga bedroom at yong pinakamamahal kong computer - aking kaulayaw sa panahong hindi puwedeng bumisita ng aking burat sa puke ni esmi.
Subscribe to:
Comments (Atom)



